การรวมเวดจ์กับสเปเซอร์เพื่อการจัดแนวกระเบื้องขั้นสูงสุด

บทนำ: เหตุใดการจัดแนวจึงมีความสำคัญในการปูกระเบื้อง

คุณเพิ่งเสร็จสิ้นการวางพื้นใหม่ที่สวยงาม คุณย้อนกลับไปชื่นชมผลงานของคุณ - แล้วคุณจะเห็นมัน มุมกระเบื้องด้านหนึ่งจะสูงกว่ามุมที่อยู่ติดกันเพียงเศษเสี้ยวเดียว ความไม่สมบูรณ์เล็กๆ น้อยๆ นั้นจับแสง สะสมฝุ่น และเตือนคุณทุกวันว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง นี่คือ lippage และเป็นการร้องเรียนอันดับ 1 ในการติดตั้งกระเบื้องทั่วโลก

เป็นเวลาหลายทศวรรษแล้วที่โซลูชันมาตรฐานคือตัวเว้นระยะพลาสติกธรรมดา พวกเขารักษาแนวยาแนวของคุณไว้ซึ่งดูดีสำหรับรูปลักษณ์ แต่สเปเซอร์ไม่สามารถทำอะไรเกี่ยวกับความแตกต่างของความสูงได้ แผ่นสองแผ่นอาจมีช่องว่าง 1/8" ที่สมบูรณ์แบบระหว่างแผ่นแต่ละแผ่นแต่ยังคงมีระดับที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง นั่นคือที่นั้นเวดจ์และสเปเซอร์การทำงานร่วมกันกลายเป็นระบบการจัดตำแหน่งขั้นสูงสุด.

โดยการใช้เครื่องมือกระเบื้องรวมคุณสามารถควบคุมทั้งสองมิติที่สำคัญได้: ช่องว่างระหว่างแผ่นกระเบื้องและความสูงที่สัมพันธ์กัน บทความนี้จะอธิบายทุกสิ่งที่คุณจำเป็นต้องรู้ - แต่ละเครื่องมือทำหน้าที่อะไร เหตุใดการจับคู่เครื่องมือทั้งสองจึงทำงานได้ดี และวิธีการดำเนินการอย่างถูกต้องในโปรเจ็กต์ถัดไปของคุณ

เรากำลังพูดถึงอะไรกันแน่?

ตัวแบ่งกระเบื้องในภาษาธรรมดา

ตัวเว้นระยะกระเบื้องคือกากบาทพลาสติกเล็กๆ หรือรูปทรง T- ที่คุณเห็นระหว่างแผ่นกระเบื้อง มีความหนาต่างกัน - 1/16", 1/8", 3/16", 1/4" - และหน้าที่เดียวคือรักษาช่องว่างระหว่างแผ่นกระเบื้องให้สม่ำเสมอ หากไม่มีพวกมัน แนวยาแนวของคุณก็จะเละเทะไปทั่วสถานที่ แต่นี่คือข้อจำกัด: สเปเซอร์จะอยู่บนพื้นผิวกระเบื้อง พวกเขาไม่ใช้กำลังใดๆ หากแผ่นหนึ่งสูงกว่าอีกแผ่นเล็กน้อย ตัวเว้นระยะก็จะอยู่ตรงนั้นและไม่ทำอะไรกับแผ่นนั้น

ลิ่มกระเบื้องอธิบายง่ายๆ

เวดจ์คือกล้ามเนื้อของระบบปรับระดับ ใช้งานได้กับคลิปพลาสติกที่เลื่อนไปใต้ขอบกระเบื้อง เมื่อคุณดันลิ่มเข้าไปในคลิป - โดยใช้คีมหรือค้อน - มันจะบังคับแผ่นทั้งสองให้มีความสูงเท่ากัน ผลลัพธ์ที่ได้คือพื้นผิวที่ให้ความรู้สึกเรียบเนียนเมื่อสัมผัส ไม่ตก ไม่ตก ไม่หลุดปาก และส่วนที่ดีที่สุด? เวดจ์สามารถนำมาใช้ซ้ำได้ หลังจากที่ปูนแห้ง ให้คุณเคาะมันออกไปด้านข้าง ทำความสะอาด และใช้มันอีกครั้งในงานต่อไปของคุณ

ทำไมคุณต้องการทั้งสองอย่าง

คิดซะว่าเหมือนสร้างบ้าน Spacer คือพิมพ์เขียว - ที่บอกคุณว่าทุกอย่างวางในแนวนอนตรงไหน ลิ่มเป็นรากฐาน - ที่ทำให้ทุกอย่างอยู่ในแนวดิ่ง คุณจะไม่สร้างบ้านที่มีแค่พิมพ์เขียวและไม่มีรากฐาน ตรรกะเดียวกันนี้ใช้กับการปูกระเบื้อง โดยใช้เวดจ์และสเปเซอร์ร่วมกันช่วยให้คุณควบคุมพื้นผิวที่เสร็จแล้วของคุณได้อย่างเต็มที่

“ฉันใช้เวลาหลายปีคิดว่าสเปเซอร์ก็เพียงพอแล้ว จากนั้นฉันก็ลองเพิ่มเวดจ์ในงานเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ เจ้าของเดินเข้ามาและเอามือลูบพื้นแล้วพูดว่า 'นี่เป็นพื้นเรียบที่สุดที่ฉันเคยเห็น' ฉันไม่เคยกลับไปหา spacers อีกเลย-ตั้งแต่นั้นมา" - Carlos M. ช่างติดตั้งกระเบื้องเชิงพาณิชย์ ประสบการณ์ 18 ปี

เหตุผลที่แท้จริงว่าคอมโบนี้ทำงานได้ดีมาก

สองปัญหา สองทางแก้ไข

การติดตั้งแผ่นกระเบื้องทุกครั้งต้องเผชิญกับความท้าทายในการจัดตำแหน่งสองประการ ขั้นแรก ให้รักษาช่องว่างระหว่างกระเบื้องให้สม่ำเสมอ ประการที่สอง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าพื้นผิวกระเบื้องทั้งหมดมีความสูงเท่ากัน Spacers แก้ปัญหาข้อหนึ่ง เวดจ์แก้ปัญหาที่สอง เมื่อคุณใช้ทั้งสองอย่าง คุณจะแก้ไขปัญหาทั้งสองพร้อมกันได้ นั่นคือแก่นแท้ของระบบการจัดตำแหน่งขั้นสูงสุด.

ทำไม Lippage ถึงเกิดขึ้น และจะหยุดมันได้อย่างไร

ลิฟเพจเกิดขึ้นเนื่องจากความหนาของกระเบื้องแตกต่างกันไป แม้แต่กระเบื้องจากชุดเดียวกันก็อาจแตกต่างกันได้ 1/32" หรือมากกว่า เพิ่มความหนาของกาว ความเรียบของพื้นผิว และแรงกดมือของคุณเองในรูปแบบต่างๆ แล้วคุณจะได้กระเบื้องที่มีความสูงต่างกัน เวดจ์กำจัดปัญหานี้ด้วยการบังคับชะล้างกระเบื้องด้วยกลไก เมื่อใช้ร่วมกับตัวเว้นระยะที่ทำให้ข้อต่อสม่ำเสมอ คุณจะกำจัดแหล่งที่มาของข้อผิดพลาดได้เกือบทั้งหมด ช่างต่อกระเบื้องที่มีประสบการณ์กล่าวว่าคอมโบนี้ช่วยลด lippage ได้ 90% หรือมากกว่าเมื่อเทียบกับตัวเว้นระยะเพียงอย่างเดียว

ประหยัดเวลาได้จริงหรือ?

ขัดกับสัญชาตญาณใช่ มือใหม่มักคิดว่าการเพิ่มเวดจ์จะทำให้ช้าลง แต่เนื่องจากเวดจ์ล็อคแผ่นกระเบื้องเข้าที่ทันที คุณจึงไม่จำเป็นต้องตรวจสอบและปรับเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา คุณปูกระเบื้อง ใส่ลิ่ม แล้วเดินหน้าต่อไป ไม่ต้องรอไม่ต้องกลับมาอีก จังหวะเร็วขึ้นจริงๆ ผู้เชี่ยวชาญหลายคนรายงานว่าประหยัดเวลาในการติดตั้งได้ 20-30% เมื่อเปลี่ยนมาใช้เครื่องมือกระเบื้องรวม.

ทำอย่างไร: บทสรุปที่ตรงไปตรงมา

ขั้นตอนที่ 1: เตรียมฐานของคุณให้พร้อม

เริ่มต้นด้วยพื้นผิวที่สะอาด แห้ง และเรียบ หากพื้นด้านล่างของคุณมีการยุบตัวหรือเป็นเนิน ให้ใช้น้ำยาปรับระดับตัวเอง-ก่อน เวดจ์ไม่สามารถซ่อมพื้นเป็นคลื่นได้ - เพียงแต่ปรับระดับกระเบื้องให้สัมพันธ์กันเท่านั้น ผสมทินเซ็ตของคุณตามคำแนะนำในถุง ความสม่ำเสมอมีความสำคัญที่นี่

ขั้นตอนที่ 2: วาง Spacers ของคุณ

เมื่อคุณวางแต่ละแผ่น ให้วางแผ่นกั้นที่มุมและตามขอบ สำหรับกระเบื้องที่มีขนาดใหญ่กว่า 12 นิ้ว ให้ใช้สเปเซอร์ 2 อันต่อด้าน นี่เป็นการกำหนดความกว้างของแนวยาแนวของคุณ เลือกขนาดที่ตรงกับการออกแบบของคุณ - 1/8" เป็นขนาดทั่วไปสำหรับรูปลักษณ์ทันสมัย ​​และ 1/4" สำหรับสไตล์เรียบง่าย

ขั้นตอนที่ 3: เพิ่มคลิปและเวดจ์

เลื่อนคลิปปรับระดับไว้ใต้ขอบของแผ่นแรกของคุณ เพื่อให้แถบยื่นออกมาในช่องว่าง วางไทล์ถัดไปให้ชิดกัน ตอนนี้ใช้ลิ่มแล้วสอดเข้าไปในช่องของคลิป ใช้คีมดันลิ่มเข้าไปจนกว่าพื้นผิวกระเบื้องทั้งสองจะรู้สึกเรียบสนิท หยุดตรงนั้น - อย่าหมุนต่อไป ทำซ้ำในทุกตำแหน่งคลิป

เคล็ดลับด่วน:หากคุณไม่แน่ใจว่าแน่นพอหรือไม่ ให้ใช้ปลายนิ้วลากไปตามข้อต่อ หากคุณไม่รู้สึกถึงสันเขาแสดงว่าคุณสบายดี

ขั้นตอนที่ 4: ปล่อยให้มันรักษาและทำความสะอาด

รออย่างน้อย 24 ชั่วโมงเพื่อให้ปูนแข็งตัว (48 ชั่วโมงสำหรับกระเบื้องขนาดใหญ่) จากนั้นถอดลิ่มออกโดยการใช้ค้อนยางหรือตีนไปด้านข้าง อย่าดึง - ขึ้นไปที่ขอบแผ่นกระเบื้อง รวบรวมลิ่มทั้งหมด ล้างทินเซ็ตที่แห้งออก และเก็บไว้ใช้ครั้งต่อไป ปิดส่วนบนของคลิปออก (ฐานอยู่ใต้แผ่นกระเบื้อง) ตอนนี้พื้นของคุณพร้อมสำหรับการยาแนวแล้ว

ข้อผิดพลาดแปดประการที่ทำลายผลลัพธ์ของคุณ

• มีคลิปน้อยเกินไป:ทุกมุมกระเบื้องต้องมี กระเบื้องขนาดใหญ่จำเป็นต้องเสริมตามขอบ คลิปน้อยลง=ลิปเพจมากขึ้น
• ทำมากเกินไป:ขันให้แน่นจนกระเบื้องเรียบแล้วจึงหยุด แรงกดพิเศษอาจทำให้กระเบื้องแตกหรือบีบกาวออกมามากเกินไป
• การผสมแบรนด์:เวดจ์จากบริษัท A มักจะไม่พอดีกับคลิปจากบริษัท B ยึดระบบเดียว
• ตำแหน่งตัวเว้นวรรคประมาท:Spacers ต้องนั่งชิดกับขอบกระเบื้องอย่างแน่นหนา ตัวเว้นระยะที่หลวมจะเลื่อนเมื่อคุณใส่ลิ่ม
• การกำจัดแบบเร่งด่วน:รอการรักษาให้สมบูรณ์ การดึงเวดจ์เร็วเกินไปอาจรบกวนกระเบื้องที่ยังไม่ติดกัน
• ข้ามการล้างข้อมูล:ทินเซ็ตแห้งบนเวดจ์ช่วยลดการยึดเกาะและอาจทำให้กระเบื้องของโปรเจ็กต์ถัดไปเป็นรอยได้
• การตั้งค่าคีมไม่ถูกต้อง:คีมทันสมัยมีการปรับความหนาของกระเบื้องได้ ตั้งค่าให้ถูกต้องสำหรับ